Start » Badania » Badania » Rehabilitacja » Metoda McKenzie

Metoda McKenzie

Metoda McKenzie jest metodą leczenia  bólów kręgosłupa, która wyróżnia się na tle innych metod związanych z tego typu dolegliwościami. Nie ogranicza się tylko do zlikwidowania bólu, ale jej celem jest znalezienie przyczyny, zlikwidowanie jej i przeciwdziałanie nawrotom.

Badanie metodą McKenziego opiera się na specjalnych protokołach diagnostycznych, odrębnych dla każdego odcinka kręgosłupa oraz dla kończyn. Protokół składa się z bardzo dokładnego wywiadu chorobowego, który pozwala precyzyjnie ustalić zachowanie objawów oraz ich zmienność w ciągu całej doby. Kolejne badanie, oparte na znajomości wzorców bólowych oraz ich zmian w odpowiedzi na ruchy testujące, wymaga od terapeuty staranności oraz czasu. Pozwala to na przyporządkowanie objawów u danego pacjenta do jednego z trzech klinicznych zespołów bólowych – zespół zaburzeń strukturalnych, zespół dysfunkcyjny, zespół posturalny. Pozwala to w wielu wypadkach znacznie wcześniej zidentyfikować źródło dolegliwości, niż wykonanie badania obrazowego.

Zespół zaburzeń strukturalnych – jest najczęściej występującym zespołem.Wywołany jest na skutek przemieszczenia  się tkanek wewnątrz segmentu ruchowego w kręgosłupie, a to w  konsekwencji prowadzi do rozwoju objawów bólowych. Ich natężenie uzależnione jest od rozmiaru przemieszczenia jak i poziomu na którym występują. Wyróżnia się ból somatyczny lub korzeniowy z możliwością pojawienia się objawów neurologicznych (zaburzenia sensoryczne, ruchowe i reflektoryczne) oraz ograniczenie ruchomości.

Zespół dysfunkcyjny – charakteryzuje się występowaniem dolegliwości bólowych w momencie, w którym  tkanka o zaburzonej morfologii  poddawana jest mechanicznemu rozciąganiu (zbliznowacenia, zwłóknienia, zrosty lub adaptacyjne skrócenia tkanek). Wpływa to na ograniczenie fizjologicznego ruchu kręgosłupa.

Zespół posturalny – jest  zespołem najrzadziej spotykanym w praktyce, jednak często doświadczanym w życiu codziennym. Ból pojawia się w chwili mechanicznego odkształcania lub niedostatecznego ukrwienia tkanek o prawidłowej morfologii, na skutek długotrwałego przebywania w danej  pozycji. W zespole tym  nie ma ograniczenia ruchowego, a ból pojawia się  w pozycjach statycznych.

Wskazania

  • dyskopatia (zarówno w stanie ostrym i przewlekłym)
  • bóle karku
  • rwa ramienna
  • bóle krzyża
  • rwa kulszowa
  • lumbago

Przeciwwskazania

  • objawy ucisku rdzenia kręgowego
  • ból krzyża o podłożu niemechanicznym
  • brak współpracy z pacjentem
  • stany zapalne o podłożu reumatoidalnym, zwichnięcia i niestabilności stawów
  • zapalenia, złamania kości, osteoporoza, osteomalacja i inne choroby osłabiające kości
  • pierwotne i przerzutowe nowotwory złośliwe
  • niewydolność krążenia tętniczego, leczenie przeciwzakrzepowe, hemofilia
  • wyraźne ubytki i schorzenia neurologiczne, zespół ogona końskiego
  • ciąża
  • choroby infekcyjne
  • zaawansowana cukrzyca

Przebieg zabiegu

Po pełnej diagnostyce, dokładnym badaniu oraz testach, pacjent poddawany jest edukacji pod kątem mechaniki jego problemu. Zaleca mu się ściśle określone ćwiczenia, wyjaśnia ich  rolę oraz pożądane efekty.

Korzyści

Zaletą metody McKenzie jest indywidualne podejście do pacjenta, precyzyjna diagnostyka, likwidowanie przyczyny bólu,  a nie tylko objawów  (zmniejszenie nawrotów do 20 – 30%), wysoki poziom bezpieczeństwa metody, edukacja pacjenta jako główny aspekt profilaktyki, unikanie leczenia farmakologicznego, a także niskie koszty diagnostyki i leczenia.